Hoe herken ik het?

Misschien is je partner bijvoorbeeld boos of ongerust als je dochter om vier uur ’s nachts thuiskomt. Jij daarentegen hebt er geen problemen mee; dat mocht jij ook altijd. Misschien vind je dat er vooral gepraat moet worden als je zoon slechte cijfers haalt. Terwijl je partner vindt dat hij gewoon een maand geen zakgeld moet krijgen. Soms kan het evenwicht zoek zijn en je relatie eronder leiden. Wanneer is het verstandig actie te ondernemen?

  • Je ‘vecht’ je onenigheid uit waar de kinderen bij zijn.
  • Jij en je partner laten zich tegenover elkaar uitspelen.
  • Ruzies over de opvoeding van de kinderen nemen de overhand.
  • Je moet te vaak ‘schipperen’ tussen je partner en de kinderen.
  • Jij en je partner voelen zich van elkaar verwijderd.
  • De kinderen eisen alle aandacht en zorg op; er is nauwelijks tijd voor elkaar.

Hoe komt het?

Je manier van omgaan met je kinderen, ook als er problemen zijn, hangt voor een groot deel af van je eigen opvoeding. Ga eens na hoe je zelf bent opgevoed en bespreek dit met je partner. Hoe gingen jou ouders met de problemen om? Grote kans dat je dezelfde manier hanteert. Je reageert dus allebei op de situatie vanuit je eigen achtergrond; vanuit de manier waarop er met je werd omgegaan. Vaak doe je dit onbewust. Maar het kan ook zijn dat je het bewust heel anders doet dan je ouders. Omdat je vind dat hun manier niet goed voor je was. Daarin kun je ook wat doorslaan; bijvoorbeeld dat je kind áltijd meteen de aandacht moet geven omdat er voor jou maar weinig aandacht was.

Wat kan ik zelf doen?

Als je allebei bewust bent van je eigen visie en aanpak op het gebied van opvoeding, kunnen jij en je partner dit beter evalueren. Je bent dan ook in staat om objectiever naar de opvoeding van je kind te kijken. Hoe kun je op één lijn komen?

  • Bespreek wat je zo moeilijk vind aan de opvoedingsstijl van je partner. Vind je bijvoorbeeld dat hij/zij de moeilijke taken aan jou overlaat? Dat je bijvoorbeeld in de rol van de ‘strenge’ ouder geplaatst wordt omdat de kinderen van je partner veel meer mogen?
  • Leg elkaar uit waarom je een bepaalde stijl hanteert. Misschien heeft je partner er wel heel goed over nagedacht waarom je kind zijn bord niet hoeft leeg te eten. Of juist wel.
  • Laat je niet tegenover elkaar uitspelen door je kinderen. Ze mogen best weten dat je verschillend over bepaalde zaken denkt. Maar ook dat je samen de afspraken maakt en elkaar niet afvalt.
  • Bagatelliseer elkaars opmerkingen en ideeën dus niet. Al helemaal niet waar de kinderen bij zijn.
  • Probeer samen zoveel mogelijk afspraken te maken over de dagelijkse gang van zaken in de omgang met je kinderen. Bijvoorbeeld over bedtijd, opruimen en tafelmanieren. Het is belangrijk dat je dezelfde standpunten inneemt. Zoek indien nodig een middenweg.

Als de opvoedingsproblemen ernstiger zijn, bijvoorbeeld omdat je kind een autistische aandoening heeft, of AD(H)D. Dan is het misschien moeilijker als je verschillende ideeën over de benadering van je kind hebt. Je kunt dan professionele hulp krijgen via de huisarts. Deze zoekt samen met jou naar een manier om de problemen aan te pakken, op een manier waar jullie je beiden in kunnen vinden. Dat brengt waarschijnlijk meer rust in je relatie.

Terug
daten in de buurt